تو به من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه

سیب را دزدیدم.

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سالهاست که در گوش من آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

می دهد آزارم

و من اندیشه کنان ،غرق این پندارم

که چرا

خانه ی کوچک ما سیب نداشت.

                                                                                               شاعر:حمید مصدق